Dat ik content ben.
 
Dat voelde ik vandaag. Eerder deze week had ik mijn tweewekelijkse coachdagen, de rest van de week kon ik werken aan mijn eigen creaties en aan klanten opdrachten.
 
Het jeukt! Ja, mijn tekenkriebels jeuken. Van het prettige soort.
 
Door het zien van oude tekeningen uit mijn jeugd ben ik (nog maar eens) gaan beseffen hoe hard ik dit gemist heb en hoe duidelijk het eigenlijk toen al was dat ik iets creatiefs moest gaan doen later.
 
Toch heb ik geen spijt van mijn studies biologie. Ze boden een antwoord op mijn nieuwsgierigheid naar het leven, een manier van denken om naar de dingen te kijken en een eeuwig durende verwondering en respect voor alles wat leeft. Ik heb ook zeker geen spijt van mijn doctoraatstudie. Het bleek de perfecte voorbereiding op het leven als zelfstandige.
 
Ik moest wel even een omweg maken, door een diepe put kruipen, maar dat heeft mij alleen maar sterker gemaakt. Duidelijk gemaakt wat het is wat ik wil. Ik ben er dankbaar om dat ik dat op jonge leeftijd al mocht zien, voelen, ervaren, ont-dekken.
 
Of ik de intellectuele uitdaging niet mis? Voorlopig niet. Ik vind die in het steeds maar bijleren, het zelf uitzoeken, en ook in mijn coachings en sommige klant opdrachten. Een tekst visueel vertalen die handelt over een onderwerp waarmee ik niet meteen elke dag in aanraking kom is soms pittig. Maar ik geniet van dat gepuzzel!
 
Eén van mijn dromen is nog om de wetenschap dichter bij de mensen te brengen. Volgens mij is dat perfect mogelijk als visueel vertaler!
 
Dus daar ga ik voor. En ondertussen ben ik content. 🙂

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 15 andere abonnees

Showing 2 comments
  • Anna berg
    Beantwoorden

    Vorige week stelde een vriendin mij dezelfde vraag:of ik de intellectuele uitdaging niet miste? Ik zei neen. Nu kan ik de hele dag nadenken als ik dat wil. ?

Reactie plaatsen

Typ en druk op Enter om te zoeken.